Σάββατο, 31 Ιουλίου 2010

Εάν τολμάτε βάλτε χέρι στη ΔΕΗ!

‎...εάν η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου αποτολμήσει να πουλήσει το 40% της ΔΕΗ στους ιδιώτες, όπως εισηγήθηκαν τα όρνια του ΔΝΤ, τότε η κυβέρνηση αυτή θα πέσει!... Εμπρός λοιπόν σοσιαλφιλελεύθεροι δοσίλογοι, αν τολμάτε βάλτε χέρι στη ΔΕΗ!...

Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2010

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΕΡΓΟΙ!


...αύριο, σαν έλθει η δική σου σειρά να απολυθείς, να βρεθείς στο δρόμο και να πεινάσεις, να θυμάσαι ανθρωπάκο πως όταν έκαναν οι άλλοι απεργίες, εσύ αντί να είσαι στο πλευρό τους "γκρίνιαζες"... θα έρθει και η δική σου σειρά ανθρωπάκο, να είσαι σίγουρος!...

Τρίτη, 27 Ιουλίου 2010

ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΟΣ Χ. ΚΩΝΣΤΑ:

Ρε πουλημένο κατοχικό παπαγαλάκι του ΔΝΤ, ντροπή της δημοσιογραφίας, φερέφωνο των δοσίλογων και της νεοφιλελεύθερης ολιγαρχίας, νεόπλουτο ερπετό, που συναγωνίζεσαι τον Πρετεντέρη στα εθελόδουλα κηρύγματα, πόσα παίρνεις ρε ξεφτιλισμένε για να ξεπουλάς την πατρίδα και τους συμπατριώτες σου; Για πόσα ρε;

Κλαψιάρηδες και άσχετοι διαπραγματεύτηκαν με την Τρόικα το Ασφαλιστικό!


Διαβάζοντας το "αφιερωμένο" στην Αθηνά Δρέττα άρθρο του Ν. Χασαπόπουλου στο "Βήμα της Κυριακής", εξοργίστηκα! Η προερχόμενη από το Συνασπισμό γενική γραμματέας του υπουργείου Εργασίας ομολόγησε, ότι "Μου ερχόταν να βάλω τα κλάματα" όταν διαπραγματευόταν με την τρόικα, ενώ δεν δίστασε να δηλώσει, ότι δεν είχε ιδέα από το Ασφαλιστικό πριν βρεθεί στο αρμόδιο Υπουργείο! Και όμως, αυτή η άσχετη κλαψιάρα διαπραγματεύτηκε τις συντάξεις των Ελλήνων εργαζομένων με τα όρνια του ΔΝΤ! Να τη χαιρόμαστε!...

Από τον ΣΤΕΦΑΝΟ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟ

Η ανοησία, η ασχετοσύνη και η αδυναμία πολλών εξ αυτών που συμμετέχουν στην κυβέρνηση είναι τέτοια, που θέλουν να κρυφτούν αλλά η... χαρά δεν τους αφήνει! Πώς αλλιώς να περιγράψω τις απίστευτες δηλώσεις που έκανε μία εκ των νεο-πασόκων, η 45χρονη οδοντίατρος Αθηνά Δρέττα, γενική γραμματέας του Υπουργείου Εργασίας, προερχόμενη από το χώρο του Συνασπισμού. Η εν λόγω πρώην "αριστερή" κυρία (και νυν αφοσιωμένη εκσυγχρονίστρια), περιγράφοντας στο δημοσιογράφο του ΒΗΜΑτος Ν. Χασαπόπουλο την εμπειρία της από τις διαπραγματεύσεις με τους ελεγκτές του ΔΝΤ, ομολόγησε με εκπληκτική αφέλεια ότι, "Τελειώναμε αργά το βράδυ τις διαπραγματεύσεις και πολλές φορές μου ερχόταν να βάλω τα κλάματα. Τόσο μεγάλη ήταν η ένταση". Αυτό με τα κλάματα, δεν μπορώ να γνωρίζω εάν είναι ενταγμένο στην ευρύτερη επικοινωνιακή κυβερνητική γραμμή που λέει, "το βράδυ μετά απ' όσα κάνουμε εις βάρος του ελληνικού λαού κλαίμε" (θυμηθείτε και τις πριν από μερικούς μήνες απίθανες δηλώσεις του γραμματέα του ΠΑΣΟΚ, Σωκράτη Ξυνίδη, προς τους συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ, ότι ο πρωθυπουργός το βράδυ δεν κοιμάται και... κλαίει), αλλά οπωσδήποτε μαρτυρεί, ότι οι σκληρές διαπραγματεύσεις έχουν ανατεθεί σε πρόσωπα ακατάλληλα, δίχως αντοχές και πολιτικό σθένος, κότες με άλλα λόγια, που στην πρώτη πίεση "σπάνε" και κλαίνε!
Η εν λόγω νεοπασόκα εκσυγχρονίστρια και πρώην συνασπισμένη γενική γραμματέας, δεν φθάνει που μας αποκάλυψε τις... ευαισθησίες της, δεν δίστασε να παραδεχτεί ότι, όπως γράφει ο δημοσιογράφος του ΒΗΜΑτος, "Και να σκεφθείτε ότι πριν τοποθετηθεί στη θέση του γενικού γραμματέα του υπουργείου Εργασίας η κυρία Δρέττα δεν είχε ιδέα από το ασφαλιστικό" (sic). Μάλιστα αναγνώστες μου, η κυρία Δρέττα 8 μήνες πριν ήταν ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΣΧΕΤΗ με το Ασφαλιστικό, αλλά τοποθετήθηκε εκεί ως άριστη προφανώς και ως η κατάλληλη άνθρωπος στην κατάλληλη θέση, όπως μας έλεγε προεκλογικά ο Γιώργος Παπανδρέου!
Ο ξεδιάντροπος κατήφορος έχει και συνέχεια, αφού η ίδια διευκρινίζει στο δημοσιογράφο: "Το έμαθα όμως με την καθημερινή τριβή (στου κασίδη το κεφάλι δηλαδή, σχολιάζουμε εμείς) και με την πολλή μελέτη". Και για να μην έχετε αμφιβολίες ότι η κυρία Δρέττα είναι μελετηρό κορίτσι, ο συνάκτης του άρθρου επισημαίνει, ότι "Η "πολλή μελέτη" είναι άλλωστε ένα από τα ατού της στην πολιτική αλλά και στην επαγγελματική της καριέρα. Στο σχολείο ήταν "σπασίκλας" όπως λέει και "κρατούσε το απουσιολόγιο". Προσόντα που φάνηκε να υπολογίζουν και οι διαπραγματευτές της τρόικας". Τι να πει κανείς εδώ, αλήθεια; Οι διαπραγματευτές του ΔΝΤ εκτίμησαν ότι η κυρία Δρέττα ήταν σπασίκλας και απουσιολόγος; Ή μάλλον, ότι πρόκειται για ένα άβουλο απολίτικο πλάσμα, που της έκαναν "μπουουου" και εκείνη έτοιμη να βάλει τα κλάματα, συμφωνούσε μαζί τους; Για το καλό της πατρίδας, του λαού και της δημοκρατίας, η κυρία Δρέττα να γυρίσει πάραυτα στο οδοντιατρείο της και να αφήσει την πολιτική για όσους δεν υπήρξαν σπασίκλες, ποτέ απουσιολόγοι και όταν διαπραγματεύονται τις τύχες του ελληνικού λαού δεν είναι έτοιμοι να ξεσπάσουν σε κλάματα! Έλος πια με όλους αυτούς τους νεοφιλελεύθερους καιροσκόπους και απάτριδες γιάπηδες που μάζεψε ο Παπανδρέου για να ξεπουλήσουν την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό "χωρίς τύψεις", όπως επισημαίνει και η κυρία Δρέττα αναφερόμενη στις πράξεις της.

Διαβάστε το απίθανο άρθρο, για την απίθανη κυρία Δρέττα, εδώ: Αθηνά Δρέττα «Μου ερχόταν να βάλω τα κλάματα»

Βρε πώς αλλάζουν (!) οι καιροί...

ΧΘΕΣ
ΣΗΜΕΡΑ
αύριο;

Κυριακή, 25 Ιουλίου 2010

Ο κ. Αλαβάνος πάει για περιφερειάρχης Αττικής

Η απόφαση του πρώην επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ να θέσει υποψηφιότητα προμηνύει τρικυμίες στη σχέση του με την Κουμουνδούρου

Από τον ΛΑΜΠΡΟ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟ
(Εφημερίδα "ΤΟ ΒΗΜΑ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ")

«Πλώρη» για την Περιφέρεια Αττικής βάζει ο κ. Αλ. Αλαβάνος φιλοδοξώντας να εκφράσει ένα «πλατύ λαϊκό προοδευτικό ρεύμα συσπείρωσης δυνάμεων μέσα στην κοινωνία», το οποίο «θα υπερβαίνει τα σύνορα μεταξύ ιστορικής Αριστεράς και σοσιαλδημοκρατίας». Ολα δείχνουν ότι ο κύβος ερρίφθη και οι οριστικές αποφάσεις του πρώην προέδρου της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ έχουν ληφθεί, παρά τη διστακτικότητα με την οποία εφέρετο να αντιμετωπίζει τις επίμονες προτάσεις που δεχόταν εδώ και μήνες από τους συνοδοιπόρους του στο πλαίσιο του Μετώπου Ανατροπής και Αλληλεγγύης, στο οποίο ωστόσο θα επιδιώξει να μην περιοριστεί.

Ο «απρόβλεπτος» πρόεδρος
Ετσι ο «απρόβλεπτος» κ. Αλαβάνος επανακάμπτει με δυναμικό τρόπο προμηνύοντας νέα «μποφόρ» στις σχέσεις με την Κουμουνδούρου, η οποία δεν δείχνει διατεθειμένη σε καμία περίπτωση να στηρίξει την υποψηφιότητά του. Παρά ταύτα ο ίδιος προσδοκά να εκφράσει ένα πλατύ «μετωπικό» σχήμα το οποίο θα διεκδικήσει την ψήφο των 2,7 εκατομμυρίων εγγεγραμμένων ψηφοφόρων της περιφέρειας Αττικής όπου θα δοθεί η «μητέρα των μαχών» των αυτοδιοικητικών εκλογών του προσεχούς Νοεμβρίου. Με μια κίνηση υψηλού πολιτικού ρίσκου, ο κ. Αλαβάνος «επανακάμπτει» διεκδικώντας δραστήριο ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις με φόντο τα μέτρα του ΔΝΤ και της ΕΕ. Στο επιτελείο του θεωρούν ότι αν και αυτοδιοικητικού χαρακτήρα, οι επερχόμενες εκλογές αποκτούν εξόχως πολιτικό χαρακτήρα και περιεχόμενο, πολύ περισσότερο που οι αυτοδιοικητικές αρχές που θα προκύψουν θα κληθούν να εργαστούν σε συνθήκες δημοσιονομικής ασφυξίας.
Ως εκ τούτου ο κ. Αλαβάνος θεωρεί ότι δίδονται μεγάλες δυνατότητες «για να πετάξουμε το γάντι στην κυβέρνηση, προβάλλοντας μια συνολική άλλη εκδοχή και αμφισβητώντας το μνημόνιο που υπαγορεύθηκε σε αυτήν από την τρόικα της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ» όπως αναφέρει σε συνομιλητές του. Ο ίδιος είχε προϊδεάσει εχθρούς και φίλους από τον περασμένο Μάιο, όταν στην παρθενική συγκέντρωση του «Μετώπου» στο γήπεδο Σπόρτινγκ είχε «απειλήσει» την κυβέρνηση ότι «δεν θα ξεφύγει» καθώς έρχονται οι περιφερειακές και δημοτικές εκλο γές οι οποίες «είναι η ευκαιρία για ένα πανελλαδικό δημοψήφισμα ενάντια στα μέτρα και υπέρ του κοινωνικού κράτους». «Σε όλη την Ελλάδα, μα πάνω απ΄ όλα εδώ στη μητροπολιτική Περιφέρεια της Αττικής, όπου ζει ο μισός σχεδόν πληθυσμός της Ελλάδας» είχε πει χαρακτηριστικά και ορισμένοι διέβλεψαν την πρόθεσή του να «μπει μπροστά» σε αυτή την κατεύθυνση. Σύμφωνα με πληροφορίες πάντως ο κ. Αλαβάνος δεν έκρυβε τη διστακτικότητά του, η οποία ωστόσο, όπως επιμένουν στο επιτελείο του, «έχει καμφθεί». Υπενθυμίζουν μάλιστα την αναφορά του στη μάχη του Στάλινγκραντ: «Οπως σε ένα μεγάλο πόλεμο η μάχη σε μια ορισμένη πόλη μπορεί να επηρεάσει την έκβαση όλου του πολέμου- ας θυμηθούμε το Στάλινγκραντ- έτσι η έκβαση του ελληνικού πειράματος θα έχει ευρωπαϊκή και ίσως παγκόσμια επίπτωση» είχε πει, προσδίδοντας στην εκλογική αναμέτρηση χαρακτήρα «crash test» για τα μέτρα της κυβέρνησης.

Μήνυμα στην κυβέρνηση
Ο κ. Αλαβάνος θεωρεί ότι τον Νοέμβριο δίνεται η δυνατότητα στους πολίτες «να στείλουν ένα ηχηρό και αποφασιστικό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση ψηφίζοντας υπέρ της ανασυγκρότησης της χώρας και κατά του ΔΝΤ και των μέτρων». «Ας προκαλέσουμε αυτή την αναμέτρηση παντού, ειδικά στον κρίσιμο κρίκο,την Αττική,και το μήνυμα που θα φθάσει σε όλους τους ευρωπαίους εργαζομένους θα είναι ότι τα μέτρα δεν θα περάσουν, ότι υπάρχει άλλος δρόμος» απαντά σε όσους τον ρωτούν για τους στόχους του φιλόδοξου εγχειρήματος να θέσει υποψηφιότητα για περιφερειάρχης.
Συνεργάτες του πιστεύουν ότι μια τέτοια προσπάθεια «δεν μπορεί να περιχαρακωθεί στα όρια της Αριστεράς και των στερεοτύπων της», αλλά «να προβάλει ως ένα ευρύ λαϊκό και προοδευτικό αίτημα, ως μια συσπείρωση δυνάμεων μέσα στην κοινωνία πέρα από συνθηματολογίες, που να δίνει απαντήσεις στα μεγάλα ερωτήματα που ανακύπτουν για ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης». Στην κατεύθυνση αυτή, σύμφωνα με πληροφορίες, βρίσκονται σε εξέλιξη επαφές με μεσαία κυρίως στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, σε μια διερευνητική προσπάθεια αναζήτησης κοινής έκφρασης, ενώ το επόμενο διάστημα αναμένεται να εκδοθεί κείμενο στο οποίο θα αποτυπώνεται το πλαίσιο των θέσεων και των στόχων του εγχειρήματος.

Τετάρτη, 21 Ιουλίου 2010

...

Τη μόνη αλήθεια που μπορείς να υπηρετήσεις με συνέπεια, είναι η δική σου αλήθεια!

Δευτέρα, 19 Ιουλίου 2010

Τρομοκρατική δολοφονία με "μήνυμα" προς όλους τους δημοσιογράφους!

Από τον ΣΤΕΦΑΝΟ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟ

Οι δολοφονίες "ενοχλητικών" δημοσιογράφων δεν είναι πράγμα άγνωστο. Ειδικά σε χώρες τριτοκοσμικές, οι απαγωγές, ξυλοδαρμοί και εκτελέσεις δημοσιογράφων βρίσκονται σε ημερήσια διάταξη. Αρκεί κανείς να googlάρει τις λέξεις "δολοφονία δημοσιογράφου" για να βρεθεί αντιμέτωπος με τη συγκλονιστική πραγματικότητα. Ενδεικτικά, από τις αρχές του έτους στην Ονδούρα έχουν δολοφονηθεί 9 δημοσιογράφοι, στο Μεξικό άλλοι 9 (σύνολο 64 από το 2000), στις Φιλιππίνες μόνο το 2009 δολοφονήθηκαν 38 δημοσιογράφοι. Ο φόρος αίματος του δημοσιογραφικού λειτουργήματος είναι βαρύς, η λίστα των θυμάτων συνεχώς μεγαλώνει και σε αυτήν προστέθηκε σήμερα τα ξημερώματα ο Σωκράτης Γκιόλιας.
Μπορεί η αστυνομία να μη θεωρεί το εν λόγω χτύπημα "τρομοκρατικό", αλλά πρόκειται για μια πράξη - μήνυμα καθαρής τρομοκρατίας με θύμα τον Σωκράτη Γκιόλια και αποδέκτες όλους τους Έλληνες δημοσιογράφους, που επιθυμούν να υπηρετήσουν την αλήθεια κόντρα στα συμφέροντα, στη διαπλεκόμενη διαφθορά, στη μαφιόζικη παρασιτική ολιγαρχία. Κόντρα σε όλα αυτά που τυραννούν το λαό και τον τόπο.
Η εκτέλεση του Σωκράτη Γκιόλια φανερώνει και κάτι ακόμα: την πλήρη κατάρρευση του πολιτικού μας συστήματος και την άρδην μετατροπή της Ελλάδας σε μια τριτοκοσμική αποικία - μπουρδέλο, όπου οι Βαρώνοι της ολιγαρχίας ορίζουν όχι μόνο τον τόπο αλλά και τις ζωές των ανθρώπων.
Είναι υποχρέωση όλων των Ελλήνων δημοσιογράφων να βρουν τρόπο να δημοσιοποιήσουν ό,τι έχουν στα συρτάρια τους, έστω και ανώνυμα. Είναι υποχρέωση όλων μας να υπηρετήσουμε την αλήθεια, τιμώντας έτσι τη μνήμη του δολοφονημένου συναδέλφου μας, προστατεύοντας παράλληλα τις ζωές μας και υπηρετώντας το δημόσιο συμφέρον.
Μόνο το άπλετο φως μπορεί να διαλύσει τα σκοτάδια της τρομοκρατίας, μόνο το άπλετο φως θα μπορέσει να αφοπλίσει τους μελλοντικούς δολοφόνους, μόνο το άπλετο φως θα οδηγήσει (αναγκαστικά) τη Δικαιοσύνη στη σύλληψη των εκτελεστών του Σωκράτη Γκιόλια και στην παραδειγματική τιμωρία των ηθικών αυτουργών, όσο ψηλά ή χαμηλά κι αν βρίσκονται.
Όλοι μας πρέπει να πράξουμε το καθήκον μας τώρα, αλλιώς από το βαθύ σκοτάδι που έρχεται δεν θα καταφέρουμε να βγούμε ποτέ.

Πέμπτη, 15 Ιουλίου 2010

ο αγώνας του Γιώργου

...μην ξανακούσω ότι ο Παπανδρέου δεν είναι σοσιαλιστής! Ο άνθρωπος κάνει ό,τι μπορεί για να συμβεί (επιτέλους) η επανάσταση!...

Τετάρτη, 14 Ιουλίου 2010

Δημοκρατικά Εμβατήρια της Γαλλικής Επανάστασης που υιοθέτησαν οι Έλληνες Επαναστάτες το 1821

Επαναστατικό Εμβατήριο του 1821 σε στίχους αγνώστου και πάνω στη μουσική του Γαλλικού Δημοκρατικού Επαναστατικού Εμβατηρίου "Ça ira"


Ελληνικό Επαναστατικό Εμβατήριο του 1821 σε στίχους Ρήγα Φεραίου πάνω στη μουσική του γαλλικού δημοκρατικού επαναστατικού εμβατηρίου "La carmagnole" (1792).

14 ΙΟΥΛΙΟΥ 1789: Επέτειος της Μεγάλης Γαλλικής Επανάστασης

Ο κόκκινος "φρυγικός" σκούφος της απελευθέρωσης πάνω στο "φάτσιο" της ενότητας της Δημοκρατίας, κυρίαρχα σύμβολα στις διεθνείς Λέσχες των Ιακωβίνων.

Ροβεσπιέρος: Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ 8ΗΣ ΘΕΡΜΙΔΟΡ (απόσπασμα)
«...Kαι τι δεν έχουν κάνει για να καλλιεργήσουν τις διαστροφές ανάμεσά μας; Kι εμείς τι κάναμε εδώ και λίγο καιρό για να τους καταστρέψουμε; Tίποτα, γιατί σηκώνουν με αυθάδεια το κεφάλι και απειλούν ατιμώρητα την αρετή. Tίποτα, γιατί η κυβέρνηση οπισθοχώρησε μπροστά στις φατρίες, κι αυτές βρίσκουν προστάτες ανάμεσα στους εντολοδόχους της δημόσιας αρχής... Όμως, στην πορεία στην οποία βρισκόμαστε, το να σταματήσουμε πριν από το τέρμα ισοδυναμεί με το χαμό μας και εμείς ντροπιασμένοι οπισθοχωρήσαμε. Ενώ εσείς προστάξατε την τιμωρία μερικών καθαρμάτων, υπεύθυνων για όλα μας τα δεινά, αυτοί τολμούν να προβάλλουν αντίσταση στην εθνική Δικαιοσύνη και για χάρη τους θυσιάζονται τα πεπρωμένα της πατρίδας και της ανθρωπότητας. Aς περιμένουμε λοιπόν όλες τις μάστιγες που μπορούν να προκαλέσουν οι φατρίες που κινούνται ατιμώρητα. Στο μέσο τόσων φλογερών παθών, και σε μια τόσο εκτεταμένη επικράτεια, οι τύραννοι, που τα στρατεύματά τους τρέπονται σε φυγή, αλλά περιέργως ούτε αιχμαλωτίζονται ούτε εξοντώνονται, αποτραβιούνται για να σας αφήσουν να γίνετε λεία των εσωτερικών σας διαφωνιών που ανάβουν οι ίδιοι, και μιας στρατιάς από εγκληματίες πράκτορες, που εσείς δεν μπορείτε ούτε καν να τους αντιληφθείτε...»
«...Λαέ, να θυμάσαι ότι όταν μέσα στην Δημοκρατία δεν βασιλεύει η Δικαιοσύνη με απόλυτη μάλιστα εξουσία και όταν αυτή η λέξη δεν σημαίνει την αγάπη για την ισότητα και την πατρίδα, τότε η λευτεριά είναι κακή έννοια. Λαέ, εσύ που σε φοβούνται, σε κολακεύουν και σε περιφρονούν, εσύ, αναγνωρισμένε κυρίαρχε, που σε μεταχειρίζονται πάντα σαν σκλάβο, να θυμάσαι ότι παντού όπου δεν βασιλεύει η Δικαιοσύνη, βασιλεύουν τα πάθη των αξιωματούχων, και τότε ο λαός δεν άλλαξε τα πεπρωμένα του, αλλά τις αλυσίδες του! Nα θυμάσαι ότι μέσα στους κόλπους σου υπάρχει ένας συνασπισμός απατεώνων, που αγωνίζεται ενάντια στη δημόσια αρετή, που έχει περισσότερη επιρροή στις υποθέσεις σου από εσένα τον ίδιο, που σε φοβάται και σε κολακεύει χοντρικά, αλλά συνάμα και σε προγράφει λιανικά στο πρόσωπο του κάθε καλού πολίτη».
«Nα θυμάσαι ότι οι εχθροί σου, όχι μόνο δεν θυσιάζουν αυτή τη φούχτα των απατεώνων για την ευτυχία σου, αλλά επιδιώκουν να θυσιάσουν εσένα για τη φούχτα των απατεώνων, που είναι υπεύθυνοι για όλα τα δεινά, όπως είναι και τα μοναδικά εμπόδια για τη δημόσια ευημερία. Nα ξέρεις ότι κάθε άνθρωπος που θα ξεσηκωθεί για να υπερασπιστεί τη δημόσια αρετή και ηθική, θα καταβληθεί από τους εξευτελισμούς και θα προγραφεί από τους απατεώνες. Nα ξέρεις ότι κάθε φίλος της λευτεριάς θα βρίσκεται πάντα ανάμεσα σε ένα καθήκον και σε μια συκοφαντία, να θυμάσαι ότι αυτοί που δεν θα μπορούν να κατηγορηθούν για προδοσία, θα κατηγορηθούν για φιλοδοξία, να θυμάσαι ότι η επίδραση της χρηστότητας και των ηθικών αρχών θα συγκρίνεται με την δύναμη της τυραννίας και τη βιαιότητα των παρατάξεων, να θυμάσαι ότι η εμπιστοσύνη και η εκτίμησή σου θα είναι τίτλοι προγραφής για όλους τους φίλους σου, να θυμάσαι ότι οι κραυγές του καταπιεσμένου πατριωτισμού θα χαρακτηρίζονται κραυγές εξέγερσης και ότι εφόσον δεν θα τολμούν να επιτεθούν σε σένα μαζικά, θα σε προγράφουν λιανικά στο πρόσωπο όλων των καλών πολιτών, μέχρις ότου οι φιλόδοξοι να οργανώσουν την τυραννία τους».
«Aυτή είναι η εξουσία των τυράννων που εξοπλίζονται εναντίον μας, αυτή είναι η επίδραση του συνασπισμού τους πάνω σε όλους τους διεφθαρμένους ανθρώπους, που είναι πάντα έτοιμοι να τους υπηρετήσουν. Έτσι λοιπόν, τα καθάρματα μάς επιβάλλουν το νόμο της προδοσίας του λαού, γιατί αλλιώς θα χαρακτηριζόμασταν δικτάτορες. Θα προσυπογράψουμε τον νόμο; Όχι: θα υπερασπιστούμε τον λαό, με αντάλλαγμα την εκτίμησή του. Aς οδηγηθούν αυτοί στο ικρίωμα από τον δρόμο του εγκλήματος, κι εμείς από τον δρόμο της αρετής».

Οι κυβερνητικές επιτυχίες στους πρώτους δέκα μήνες διακυβέρνησης των Αρίστων

Στους 10 μήνες διακυβέρνησης της χώρας από τους Άριστους, επιλύθηκαν πολλά από τα άλυτα και χρόνια προβλήματα. Ενδεικτικά:
α) Μεταναστευτικό (λόγω ανεργίας οι ξένοι εγκαταλείπουν τη χώρα)
β) Περιορισμός Καπνίσματος (με 4 ευρώ το πακέτο η κυβέρνηση κατάφερε ό,τι δεν πέτυχαν τόσοι και τόσοι αντικαπνιστικοί νόμοι και απαγορεύσεις)
γ) Αλκοολισμός - Μέθη (με 12 ευρώ το ποτό στα μπαρ, η νεολαία μας δεν κινδυνεύει πλέον από τη μάστιγα του αλκοολισμού. Επίσης, πιο σημαντικό, μειώθηκαν και τα τροχαία εξαιτίας υπερβολικής κατανάλωσης)
δ) Επίλυση του Κυκλοφοριακού (με 1,60 ευρώ το λίτρο η βενζίνη, επιτέλους μποτιλιάρισμα τέλος...)
ε) Καταναλωτισμός (εξαλείφθηκε, σε σημείο να έχει νεκρώσει η αγορά)
στ) Ασφαλιστικό (συντάξεις τέλος, εξαιρούνται όσοι επιβιώσουν εργαζόμενοι μέχρι τα 70 τους χρόνια)
Ο δρόμος για το σοσιαλισμό απαιτεί κόπους και στερήσεις, αλλά οι θυσίες των Ελλήνων ήδη αποδίδουν!

Τρίτη, 13 Ιουλίου 2010

14 ΙΟΥΛΙΟΥ 1789: Η πτώση της Βαστίλλης

Κυριακή, 11 Ιουλίου 2010

Εμπρός για το νέο μεγάλο δημοκρατικό μέτωπο!


Έφτασε η ώρα για τη σύσταση ενός Πανελλήνιου Δημοκρατικού Μετώπου ανατροπής του νεοφιλελευθερισμού!

Από τον ΣΤΕΦΑΝΟ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟ
Από την Επανάσταση του 1821 μέχρι και σήμερα, ο αγώνας του ελληνικού λαού για Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, Δημοκρατία, Πρόοδο και Ευημερία, είναι διαρκής και ανεκπλήρωτος. Από τον Αγώνα της Ανεξαρτησίας μέχρι και σήμερα, φορέας έκφρασης και διεκδίκησης των πόθων αυτών κατέστη η δημοκρατική παράταξη, που ξεκίνησε στη νεότερη ιστορική της διαδρομή ως το κόμμα των Διαφωτιστών (18ος-19ος αιώνας), με πνευματικό της ταγό τον Αδαμάντιο Κοραή, αναγεννήθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα με τους Φιλελευθέρους του Ελευθέριου Βενιζέλου, μετασχηματίστηκε στην Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου και, από τη μεταπολίτευση του 1974 και μετά, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα του Ανδρέα Παπανδρέου έγινε ο πολιτικός φορέας που συσπείρωσε τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων Δημοκρατικών.
Εάν εξαιρέσει κανείς τους Διαφωτιστές, οι οποίοι μετά την απελευθέρωση διώχθηκαν και κυνηγήθηκαν ανηλεώς από τη μοναρχία του Όθωνα και την Ελλαδική Εκκλησία, με αποτέλεσμα ως τη δεκαετία του 1850 να έχουν ουσιαστικά εκμηδενιστεί, τόσο οι Φιλελεύθεροι του Ελευθέριου Βενιζέλου, όσο και η Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου, αν και ξεκίνησαν ή καθιερώθηκαν μέσα από το εκάστοτε μαζικό-λαϊκό-δημοκρατικό-ριζοσπαστικό κίνημα των εποχών τους, κατέληξαν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας δίχως την ικανότητα να συγκινούν κανέναν. Κι αυτό, όχι γιατί δεν εξέφρασαν στις απαρχές τους τα αιτήματα του δημοκρατικού ελληνικού λαού, αλλά γιατί από ένα σημείο και μετά συμμάχησαν με την υπάλληλο των Μεγάλων Δυνάμεων ντόπια Ολιγαρχία και επέλεξαν ως κομματική τους πελατεία την κοινωνική ομάδα των «νοικοκυραίων», δηλαδή την πλέον αναχρονιστική, συντηρητική και εθελόδουλη νοοτροπία εντός της κοινωνίας μας, που δεν κατοικεί στα σαλόνια της Αστικής Τάξης, αλλά υπηρετεί τα σαλόνια αυτά και τέμνει ως νοοτροπία όλες τις τάξεις της ελληνικής κοινωνίας.

Η πορεία του ΠΑΣΟΚ
Την ίδια πορεία στα πολιτικά πράγματα της χώρας ακολούθησε και το ΠΑΣΟΚ. Αν και στο ξεκίνημά του ήταν ένα Σοσιαλιστικό, Πατριωτικό, Αντιιμπεριαλιστικό Κίνημα, που κατάφερε να συνθέσει πολίτες από την άκρα Αριστερά μέχρι και το Κέντρο, στην τελευταία του περίοδο, δηλαδή εκείνη του «Εκσυγχρονισμού» του Κώστα Σημίτη, όχι απλώς βρέθηκε στα δεξιά της σοσιαλδημοκρατίας, αλλά έγινε ο υπερήφανος κύριος εκφραστής του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού στη χώρα μας. Σήμερα, το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου, αν και κατάφερε να επιστρέψει στην εξουσία με αριστερή ρητορεία, αριστερό προεκλογικό πρόγραμμα και «πουλώντας» το όραμα της αναστήλωσης των αρχών της διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη του 1974, σύντομα έδειξε σε όλους μας το πραγματικό του πρόσωπο: του σοσιαλφιλελευθερισμού, δηλαδή του νεοφιλελευθερισμού με ανθρώπινο προσωπείο.

Τι «είδους» άνθρωποι είναι οι σοσιαλφιλελεύθεροι
Οι σοσιαλφιλελεύθεροι, πολιτικά ερμαφρόδιτοι ή εντελώς απολίτικοι, αποτελούν την «αφρόκρεμα» του μανδαρινισμού, του σχολαστικισμού, του γραφειοκρατισμού και του στείρου τεχνοκρατισμού. Είναι εκείνος ο τύπος ανθρώπου που στη δική μας ιστορία έχουμε συναντήσει ξανά ως Βυζαντινό ευνούχο, Έλληνα γραμματικό στην αυλή του Σουλτάνου, αυλικό στο Παλάτι, μεταφραστή του Γερμανού κατακτητή, δημόσιο υπάλληλο της μεταεμφυλιακής περιόδου. Είναι, δηλαδή, το «μορφωμένο» κομμάτι των «νοικοκυραίων», που επιλέγεται από το πριγκιπάτο της κάθε εποχής για να στελεχώσει τη δημόσια διοίκησή του. Μπορεί σήμερα να εμφανίζονται ως σοσιαλφιλελεύθεροι ή νεοφιλελεύθεροι (να μην ξεχνάμε τη Ντόρα Μπακογιάννη), αλλά στην ουσία είναι οι ίδιοι διαχρονικοί χαρακτήρες, που προσφέρουν άκριτα τις υπηρεσίες τους σε όποιον προστάζει, δίχως ίχνος εθνικής, πατριωτικής ή λαϊκής συνείδησης. Αυτοί, λοιπόν, μας κυβερνούν σήμερα, αυτοί ξεπουλούν την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό. Όμοιοί τους πράττουν παρόμοια και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ότι αυτοί «είναι στα πράγματα», σημαίνει ότι η Δημοκρατία και η Λαϊκή Κυριαρχία έχουν καταλυθεί σε όλη την Ευρώπη.
Το ΠΑΣΟΚ στην ηγεσία του είναι ένα κόμμα τέτοιων ανθρώπων και στην Κυβέρνησή του υπάρχουν -σχεδόν- μόνο τέτοιοι άνθρωποι. Είναι αυτό που λέμε «κόμμα στελεχών», αν και θα ήταν πιο κοντά στην αλήθεια, εάν το ονομάζαμε «κόμμα παραγονταραίων, μανδαρίνων, ευνούχων και γραμματικών». Κι αυτό σημαίνει ότι το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται πλέον στο πολιτικό τέλος του, αφού υιοθέτησε τους «νοικοκυραίους», όπως και οι πριν από αυτό Φιλελεύθεροι και Κεντρώοι.

Ο δημοκρατικός λαός αναζητά διέξοδο
Εδώ όμως τίθεται ένα τεράστιο ζήτημα. Τι θα γίνει με το δημοκρατικό λαό που ψήφιζε ΠΑΣΟΚ; Τι θα απογίνουν τα εκατομμύρια Ελλήνων πολιτών που διατηρούν άσβεστη μέσα τους τη φλόγα της Εθνικής Ανεξαρτησίας, της Λαϊκής Κυριαρχίας, της Κοινωνικής Απελευθέρωσης, της Δημοκρατίας; Όλοι αυτοί και ο γράφων μαζί, αισθανόμαστε προδομένοι! Όχι μόνο γιατί μέχρι στιγμής ακολουθείται μία εκ διαμέτρου αντίθετη πολιτική από τις προεκλογικές δεσμεύσεις, μια στυγνή αντιλαϊκή πολιτική που πλήττει όλο τον ελληνικό λαό, εκτός από 100 οικογένειες, αλλά γιατί από τη δημοσιοποίηση άρθρων του Μνημονίου Δανεισμού με την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. και μετά, συνειδητοποιούμε ότι η Κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου έχει άρει την Εθνική Κυριαρχία, υπογράφοντας μία σύμβαση αποικιοκρατικού χαρακτήρα και περιεχομένου. Η Κυβέρνηση αυτή, για να βρει χρήματα να διασώσει το ΕΥΡΩ και όχι την πατρίδα, έχει υποθηκεύσει τους ανθρώπους, τη γη, το υπέδαφος, τη δημόσια περιουσία, την εθνική κυριαρχία, τα πάντα! Η Κυβέρνηση αυτή ΥΠΕΓΡΑΨΕ, μετά το σύντομο «πόλεμο» που διεξήγαγε (εδώ γελάμε), την παράδοση της Ελλάδας και των Ελλήνων στις διεθνείς τράπεζες και στον ιμπεριαλισμό που εκείνες ασκούν. Βεβαίως, ως νεοφιλελεύθεροι - σοσιαλφιλελεύθεροι μανδαρίνοι που είναι, δε «νιώθουν», δεν έχουν τύψεις, δεν «αισθάνονται»… Και φυσικά δεν τους ενδιαφέρει. Εμείς, όμως, που δεν είμαστε σαν κι αυτούς, τι πρέπει να κάνουμε;

Ο άλλος δρόμος
Την απάντηση ως Έλληνες και Δημοκράτες την ξέρουμε: θα αντισταθούμε! Ναι, αλλά με ποιο τρόπο, είναι το επόμενο ερώτημα. Η αλήθεια είναι ότι από τους ξεπουλημένους -στην πλειοψηφία τους- εργατοπατέρες και από την απαξιωμένη ΓΣΕΕ, δεν μπορεί να περιμένει κανείς τίποτα. Άρα, το μόνο που μας απομένει, είναι να κάνουμε ό,τι κάναμε πάντα σε αυτό τον τόπο. Να οργανωθούμε και να δημιουργήσουμε ένα ευρύτατο δημοκρατικό, εθνικοαπελευθερωτικό και πατριωτικό, αντιιμπεριαλιστικό ΜΕΤΩΠΟ, που θα απαιτήσει: α) άρνηση πληρωμής και άμεση διαγραφή σημαντικού μέρους του χρέους και β) άρνηση εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας. Υπάρχει και άλλος δρόμος από το μονόδρομο της Εθνικής και Λαϊκής Υποταγής και αυτός είναι: Άμεση αναδιαπραγμάτευση του χρέους με χαριστική περίοδο, μειωμένα επιτόκια, παράταση του χρόνου αποπληρωμής. Κυρίως, με διαγραφή ενός μεγάλου τμήματος του χρέους που καταναλώθηκε σε έργα τύπου SIEMENS, προϊόντα διαφθοράς και συναλλαγής ή οφείλεται σε τοκογλυφικά επιτόκια. Άρνηση εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας χωρίς φόβο, γιατί το ενδεχόμενο αποχώρησης της Ελλάδας από το ευρώ είναι πολύ πιο απειλητικό για την Ευρωζώνη, που θα διαλυθεί, παρά για εμάς. Αυστηρή δημοσιονομική εξοικονόμηση, με άλλες όμως προτεραιότητες, όπως η αγορά εξοπλισμών.
Φυσικά, στον αγώνα μας αυτό δε θα περιοριστούμε εντός των ελλαδικών συνόρων. Μπορούμε και είναι εφικτό, αφού όλη η Ευρώπη περιμένει από εμάς και όλος ο κόσμος έχει το βλέμμα του στραμμένο στην Ελλάδα, να έρθουμε σε άμεση συνεννόηση με τους συμπολίτες μας Ευρωπαίους, που κι αυτοί υποφέρουν από τις ίδιες πολιτικές, για τη δημιουργία ενός Πανευρωπαϊκού Δημοκρατικού Μετώπου, με στόχο την αντίσταση όλων των λαών της ηπείρου μας κατά του νεοφιλελευθερισμού.

Για την Κοινωνική Δικαιοσύνη και την Πολιτική Αρετή
Στη σημερινή εποχή, όπως σε κάθε εποχή, οι αξίες της Κοινωνικής Δικαιοσύνης και της Πολιτικής Αρετής είναι επίκαιρες. Απέναντι στα πλουτολατρικά καθάρματα της διεθνούς ανεθνικής ολιγαρχίας, στους κερδοσκόπους τοκογλύφους, στους ψυχοπαθείς ιμπεριαλιστές και στους προσκυνημένους «νοικοκυραίους» υπαλλήλους τους, εμείς οφείλουμε να ορθώσουμε ως απάντηση μια νέα μεγάλη δημοκρατική σοσιαλιστική Αριστερά, ένα ευρύτατο ΜΕΤΩΠΟ αντίστασης και ανατροπής, για να υπερασπιστούμε την πατρίδα μας! Ας μην ξεχνάμε, ότι στον ελληνικό πολιτισμό, του οποίου οι ανθρωπιστικές αξίες γέννησαν το δημοκρατικό σοσιαλισμό, ως πατρίδα εννοούνται οι άνθρωποι, τα παιδιά, τα σπίτια, οι ζωές μας!
Η ιστορία μας, πλούσια από Θερμοπύλες, αλλά και από Εφιάλτες, μας διδάσκει ότι και οι λίγοι, αρκεί να είναι ελεύθεροι, μπορούν να νικήσουν. Μην απογοητεύεστε από τους προδότες και τους συμβιβασμένους, που ολόγυρά σας παπαγαλίζουν δόγματα υποταγής και εθελοδουλίας. Αναλογιστείτε ότι ένας Αθηναίος ολιγαρχικός, ο Ιππίας (γιος του Πεισίστρατου), οδήγησε τους Πέρσες στο Μαραθώνα για να υποδουλώσουν την Αθήνα, ένας άλλος, ο Εφιάλτης, πρόδωσε τον Λεωνίδα. Επί Τουρκοκρατίας πάλι, πόσοι χιλιάδες τούρκεψαν ή υπηρέτησαν τον Οθωμανό τύραννο; Αναρίθμητοι! Θυμηθείτε και από την πρόσφατη ιστορία μας ότι, ενώ κάποιοι έφτιαχναν το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ για να πολεμήσουν τους κατακτητές, κάποιοι άλλοι φόραγαν γερμανικές στολές και υπηρετούσαν στα Τάγματα Ασφαλείας ως δοσίλογοι και μισθοφόροι του εισβολέα. Την πατρίδα αυτή, όμως, δεν την αναγόρευσαν κοιτίδα της Δημοκρατίας, της Φιλοσοφίας, της Λογικής και του Πολιτισμού, ούτε ο Ιππίας, ούτε ο Εφιάλτης, ούτε οι γερμανοτσολιάδες. Πάντοτε την έκαναν σπουδαία και ακτινοβολούσα το φως του Ανθρωπισμού και της Ελευθερίας στην Οικουμένη, οι δημοκρατικοί και αδούλωτοι Έλληνες, που αγωνίστηκαν σε όλους τους αιώνες, από την αρχαιότητα έως και σήμερα, για Κοινωνική Δικαιοσύνη, Πολιτική Αρετή, Δημοκρατία και Εθνική Ανεξαρτησία. Όσοι συμπολίτες αισθάνεστε ότι ανήκετε στους αδούλωτους Έλληνες, να είστε βέβαιοι ότι θα συναντηθούμε στους κοινούς αγώνες και θα νικήσουμε, όπως νικούσαν και οι πρόγονοί μας. Για τους άλλους, τους «απογόνους» του Ιππία, του Εφιάλτη και των Γερμανοτσολιάδων, να ξέρουν ότι η ιστορία διδάσκει ποιο τέλος τους προσμένει…

Πέμπτη, 8 Ιουλίου 2010

ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ μου ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΣΟΚ

Σήμερα 157 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ψήφισαν ΥΠΕΡ του κατοχικού ασφαλιστικού νομοσχεδίου του Λοβέρδου. Είναι οι ίδιοι ξεδιάντροποι δοσίλογοι που υπερψήφισαν και το Μνημόνιο. Μετά και από αυτό ΔΗΛΩΝΩ προς όλους σας, ότι θέτω εαυτόν εκτός του ΠΑΣΟΚ και συνεχίζω τον αγώνα μέσα από το ΜΕΤΩΠΟ που θα δημιουργηθεί για την ανατροπή αυτής της σαπίλας!
Στέφανος Μυτιληναίος

Τετάρτη, 7 Ιουλίου 2010

8 ΙΟΥΛΙΟΥ: Στους δρόμους να τσακίσουμε την κατοχική κυβέρνηση!


Από τον ΣΤΕΦΑΝΟ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟ

Συμπολίτες έφτασε η ώρα! Η ώρα να βγούμε όλοι στους δρόμους και να τσακίσουμε τη σοσιαλφιλελεύθερη κυβέρνηση των εκσυγχρονιστών νεοφιλελελεύθερων δοσίλογων! Όλους αυτούς που αφού πρώτα εξαπάτησαν το λαό για να κλέψουν τη ψήφο του, στη συνέχεια έθεσαν την πατρίδα μας υπό κατοχή, υποθήκευσαν την εθνική μας κυριαρχία και το δημόσιο πλούτο και πλέον εργάζονται για τον αφανισμό του ελληνικού λαού!
Ελληνίδες, Έλληνες, συντρόφισσες και σύντροφοι. Δεν έχουν νόημα πλέον οι αυταπάτες. Σε τρία χρόνια από σήμερα, όταν το ΔΝΤ "φύγει", όπως μας λένε, το χρέος μας θα έχει φτάσει στο αστρονομικό ύψος των 470 δισ. ευρώ! Όπως καταλαβαίνετε, καμία θυσία απ' όσες σας ζητάνε δεν οδηγεί στο να ξεχρεώσουμε, αλλά να πληρώσουμε μόνο τόκους και να χρεωθούμε ακόμα περισσότερο. Με τις θυσίες που σας ζητάνε, θέλουν να σας εξαθλιώσουν τώρα, για να μπορέσουν, σε τρία χρόνια από σήμερα, να ξεπουλήσουν την πατρίδα δίχως να είστε ικανοί να αντισταθείτε.
Μπορούμε όμως να τους σταματήσουμε ΤΩΡΑ, μπορούμε να τους τσακίσουμε ΤΩΡΑ, μπορούμε να σώσουμε την πατρίδα και τους εαυτούς μας ΤΩΡΑ!
Σε τρία χρόνια από σήμερα, που πάλι δεν θα μπορέσουμε να πληρώσουμε, οι δανειστές μας (σύμφωνα με το Μνημόνιο που υπέγραψε ο Παπακωνσταντίνου με τις ψήφους 157 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, των βουλευτών του ΛΑ.Ο.Σ. και τη ψήφο της Ντόρας Μπακογιάννη), θα μπορέσουν να έλθουν και να κατάσχουν ελληνικό έδαφος, ή ελληνικό δημόσιο πλούτο! Αυτό είναι προδοσία του λαού αλλά και εθνική προδοσία!
Ελληνίδες, Έλληνες, εσείς ελεύθεροι άνθρωποι -απόγονοι ελεύθερων ανθρώπων- ήρθε η ώρα να πείτε όχι, ήρθε η ώρα να μιμηθείτε τους προγόνους σας και να δώσετε με τη σειρά σας τον τίμιο και άξιο αγώνα της λευτεριάς, της αξιοπρέπειας και της ζωής! Μην ακούτε τους έμμισθους τρομοκράτες προπαγανδιστές που σας μιλάνε για μονόδρομο! Ως "μονόδρομο" ονομάζουν το δρόμο που σας οδηγεί στη σκλαβιά, στην εξαθλίωση και στον εξευτελισμό.
Εμπρός λοιπόν, όλοι μαζί, να σχηματίσουμε ένα πανελλήνιο ΜΕΤΩΠΟ αντίστασης και ανατροπής αυτής της σάπιας ξεπουλημένης σοσιαλφιλελεύθερης και νεοφιλελεύθερης Ολιγαρχίας! Εμπρός να τιμήσουμε τα ιδανικά και τις αξίες της 3ης Σεπτέμβρη, τα διαχρονικά ιδανικά και τις αξίες της μεγάλης δημοκρατικής εθνικοαπελευθερωτικής παράταξης. Οποιαδήποτε συμπόρευση από εδώ και πέρα με τις επιλογές της κυβέρνησης είναι ΠΡΟΔΟΣΙΑ του λαού, της πατρίδας αλλά και της βάσης του ΠΑΣΟΚ!
Όλοι στους δρόμους την Πέμπτη 8 Ιουλίου 2010.
Απαιτούμε τον άλλο δρόμο: Άμεση αναδιαπραγμάτευση του χρέους με χαριστική περίοδο, μειωμένα επιτόκια, παράταση του χρόνου αποπληρωμής. Κυρίως, όμως, με διαγραφή ενός μεγάλου τμήματος του χρέους που καταναλώθηκε σε έργα τύπου SIEMENS, προϊόντα διαφθοράς και συναλλαγής ή οφείλεται σε τοκογλυφικά επιτόκια. Άρνηση εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας χωρίς φόβο, γιατί το ενδεχόμενο αποχώρησης της Ελλάδας από το ευρώ είναι πολύ πιο απειλητικό για την ευρωζώνη, που θα διαλυθεί, παρά για μας. Αυστηρή δημοσιονομική εξοικονόμηση με άλλες όμως προτεραιότητες, όπως η αγορά εξοπλισμών.
Ελληνίδες, Έλληνες! Κοιτάχτε στα μάτια τα παιδιά σας, τα αγαπημένα σας πρόσωπα, αλλά πάνω απ' όλα κοιτάχτε τους εαυτούς σας στον καθρέπτη και σκεφθείτε για μια στιγμή ποια ζωή σας αξίζει: του δούλου ή του ελεύθερου; Επιλέξτε την ελευθερία, ως Έλληνες που είστε και αγωνιστείτε με απόφαση να υπερασπιστείτε τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, την ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ, τη ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ και την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ!
Εμπρός, να ανταμώσουμε όλοι στους δρόμους, στο κοινό ΜΕΤΩΠΟ του τίμιου αγώνα! Με μία απόφαση μόνο: ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ και ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ!



Η αλήθεια είναι:

...σε 3 χρόνια από σήμερα, όταν θα φύγει(;) το ΔΝΤ, το χρέος της Ελλάδας θα έχει εκτοξευθεί στα 470 δισ. ευρώ. ΤΟΤΕ θα χρεοκοπήσουμε και επίσημα. ΤΟΤΕ και σύμφωνα με το μνημόνιο, οι δανειστές μας θα μπορέσουν να κατάσχουν ό,τι επιθυμούν από την πατρίδα μας, εθνικό έδαφος ή δημόσια περιουσία! Αυτός είναι ο ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ της κυβέρνησης!

Δευτέρα, 5 Ιουλίου 2010

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ

Το Μεγάλο Μας Τσίρκο

Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος

Ερμηνεία: Νίκος Ξυλούρης, Τζένη Καρέζη

Κυριακή, 4 Ιουλίου 2010

Στις 8 Ιουλίου 2010 πεθαίνει το ΠΑΣΟΚ!


Από τον ΣΤΕΦΑΝΟ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟ

Σε λίγες ημέρες, Πέμπτη 8 Ιουλίου, το ποίμνιο (πείτε το και κοπάδι) των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, δίχως καμία λαϊκή εντολή, κόντρα στη θέληση του λαού αλλά και των ψηφοφόρων τους, θα ψηφίσουν "πειθαρχημένα" ό,τι τους φέρει ο Λοβέρδος! Θα ψηφίσουν την μετατροπή των Ελλήνων σε δούλους, θα ψηφίσουν την καταδίκη των συνταξιούχων σε βέβαιο θάνατο.

Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να ιδρύθηκε για να υπηρετεί το λαό και την πατρίδα, αλλά αυτό σε λίγες ημέρες τελειώνει και μαζί του τελειώνει και το ΠΑΣΟΚ. Για κάποιους από εμάς το ΠΑΣΟΚ είχε τελειώσει το 1996 σαν ανέλαβε πρόεδρός του ο Σημίτης. Για κάποιους από εμάς δημιουργήθηκε η ψευδαίσθηση ότι το ΠΑΣΟΚ αναστήθηκε με την εκλογή του Γιώργου ως προέδρου του, μετά την αναμέτρησή του με τον Βενιζέλο. Τελικώς, για να μην έχουμε αυταπάτες, το ΠΑΣΟΚ "πέθανε" το 1996.

Στις 8 Ιουλίου, μετά την προδοσία του λαού από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και τους νεοφιλελεύθερους συμμάχους τους, όλοι θα βρεθούμε μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα: της βαρβαρότητας! Προσωπικώς δεν πρόκειται να την αποδεχθώ. Θα συναντήσω όσους έχουν διάθεση να αγωνιστούν, θα ταχθώ στο πλευρό τους και θα αγωνιστώ για την ανατροπή κάθε νομοθετήματος και κάθε πράξης που έθεσε την πατρίδα μου υπο κατοχή, βύθισε τους συμπολίτες μου στη φτώχεια και στην κατάθλιψη και καταδικάζει τους Έλληνες και την Ελλάδα στην εξαφάνιση. Ως ελεύθερος άνθρωπος και πολίτης, ως δημοκράτης και πατριώτης, ως σοσιαλιστής και Αριστερός, δεν θα σκύψω το κεφάλι.
Από τις 8 Ιουλίου και μετά, θα έχουμε πολλά να πούμε και περισσότερα να κάνουμε...

Υ.Γ.
Σε ό,τι αφορά την περιβόητη κομματική πειθαρχία, θα τους έλεγα που να τη βάλουν, αλλά οι ευρύπρωκτοι, συνηθισμένοι, δεν πρόκειται να "νιώσουν" τίποτα...

Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2010

Έμειναν «άνεργοι» οι λογοκριτές!


Από τον ΣΤΕΦΑΝΟ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟ
editorial στο φύλλο 7 της Blog
http://www.blogpress.gr/

Παρακολουθώντας τα δελτία ειδήσεων της Τετάρτης, περίμενα να δω και κάποια πλάνα από τις απεργιακές κινητοποιήσεις της Τρίτης 29 Ιουνίου στο κέντρο της Αθήνας. Μιας πανελλαδικής απεργίας που μπορεί να μην είχε στους δρόμους τη «λαοθάλασσα της ανατροπής», αλλά για μια ακόμη φορά 20.000 εργαζόμενοι διαδήλωσαν, προσπάθησαν πάλι να μπουν στη Βουλή και στον απολογισμό της ημέρας υπήρξαν τραυματίες, τόσο από τους διαδηλωτές, όσο και από τους αστυνομικούς.
Προς καθόλου μεγάλη μου έκπληξη, για μια ακόμη φορά η τηλεόραση δεν έδειξε, δεν είπε τίποτα! Αντιθέτως, πρόβαλε εκτενή πλάνα από τα επεισόδια στο λιμάνι του Πειραιά, με πρωταγωνιστές μέλη του ΠΑΜΕ, ΜΑΤ και… τουρίστες!
Κάποτε το σύστημα είχε τους λογοκριτές του για να ελέγχει τις ειδήσεις. Σήμερα το σύστημα έχει τους δήθεν συνδικαλιστές δημοσιογράφους του, οι οποίοι, κηρύσσοντας απεργία την ίδια ημέρα με τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ, καταφέρνουν να φιμώνουν τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ, τα οποία, επειδή «απεργούν», δε μεταδίδουν τίποτα. Την επομένη δε της απεργίας, υπάρχει άλλη επικαιρότητα και έτσι δεν έχουν «χώρο» στο δελτίο να «ασχοληθούν» με τη χθεσινή απεργία. Οι δε εφημερίδες (λόγω απεργίας και αυτές) κυκλοφορούν τη μεθεπόμενη, οπότε «άκρα του τάφου σιωπή και στις φυλλάδες βασιλεύει!»
Αποτέλεσμα; Για το τηλεόπληκτο κοινό, που έχει επιλέξει αποκλειστικά το γυαλί για την «ενημέρωσή» του, η «πραγματικότητά» του είναι σα να μη συνέβη ποτέ απεργία! Για όσους δε ακόμα διαβάζουν εφημερίδες, υπάρχουν κάτι στριμωγμένα μπαγιάτικα ρεπορτάζ από… προχθές.
Από την πρώτη μου ημέρα στη σχολή δημοσιογραφίας διδάχθηκα ότι η «δουλειά» που θέλησα να κάνω είναι λειτούργημα. Σήμερα, 16 χρόνια μετά, «μαθαίνω» από κάποιους συνδικαλιστές «αριστερούς» δημοσιογράφους, ότι δεν είμαι λειτουργός, αλλά «εργάτης»! Και ως «εργάτης», πρέπει να απεργώ την ίδια ημέρα με τους άλλους εργάτες! Δεν με πειράζει να είμαι εργάτης, αλλά με ενοχλεί αφάνταστα να γίνομαι (συν)εργάτης των, αχρείαστων πλέον, λογοκριτών, απεργώντας τη στιγμή που θα έπρεπε να είμαι στο επίκεντρο των γεγονότων και να ενημερώνω τους πολίτες!
Στην Ελλάδα του 2010 ο Τύπος έχει φιμωθεί από κάποιους «αριστερούς» συνδικαλιστές δημοσιογράφους, που θέλουν φανατικά να απεργούν την ημέρα της γενικής απεργίας (και με αυτή τους τη στάση δίνουν άλλοθι και στους… Σόμπολους), αντί την επομένη, όπως έχει επανειλημμένως προταθεί, για να καλύπτονται τα γεγονότα. Και το καταγγέλλω αυτό, όχι μόνο ως διευθυντής της Blog, αλλά και ως μέλος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού Ηλεκτρονικού Τύπου! Ωστόσο, επειδή η εφημερίδα που κρατάτε είναι των δημοσιογράφων και των bloggers, εμείς φροντίσαμε να έχουμε πλούσιο φωτορεπορτάζ από τις 29 Ιουνίου στις σελίδες 12-13. Αφενός μεν γιατί ακόμα πιστεύουμε ότι κάνουμε λειτούργημα, αφετέρου γιατί αρνούμαστε να γίνουμε συνένοχοι σε αυτό το τσίρκο της παραπληροφόρησης και της αποβλάκωσης!
Επίσης, αρνούμαστε να είμαστε «χλιαροί» και «καθώς πρέπει» στην εποχή της βαρβαρότητας! Αρνούμαστε να βάλουμε μικρά ή μεγάλα συμφέροντα πάνω από το συμφέρον των πολιτών! Αρνούμαστε να γίνουμε και εμείς όπως κάποιοι άλλοι! Θα φάτε τα μούτρα σας με αυτά που γράφετε, μου είπε ένας αναγνώστης. Είστε κόντρα, επεσήμανε, είστε σκληροί! Χαμογέλασα και απόρησα. Εμείς κόντρα, εμείς σκληροί; Το είχα γράψει στο editorial του φύλλου 0 (μηδέν) της Blog, ότι δεν είμαστε κόντρα σε κανέναν, είμαστε μπροστά! Και αυτό είναι πιο δύσκολο, πιο «επικίνδυνο» από το να είσαι απλώς απέναντί τους. Δες τα άλλα free press, συνέχισε ο ίδιος αναγνώστης. Δες πόσο «χαλαρά», «ευγενικά»…, τον διέκοψα εκεί για να διευκρινίσω: …πόσο χλιαρά και ανάλατα είναι; Ναι, ξέρω πώς είναι τα άλλα free press. Μόνο που καλέ μου αναγνώστη η Blog δεν είναι «free press». Είναι μια εβδομαδιαία πολιτική εφημερίδα που διανέμεται δωρεάν…

Στην εποχή της βαρβαρότητας...

...στην εποχή της αφάνταστης βαρβαρότητας, οι υπηρέτες των βαρβάρων μου ζητάνε να φερθώ με "πολιτισμό" και "ευγένεια"... Στην εποχή της βαρβαρότητας, απαντώ, μόνο οι υπηρέτες και οι δούλοι φέρονται με "πολιτισμό" και "ευγένεια"... Οι ελεύθεροι άνθρωποι αρπάζουν τα άρματα και διώχνουν τους βαρβάρους...