Όντως... ανεπανάληπτη ιστορική επέτειος! Αν ως τέτοια την θυμόμαστε, πάει καλά. Αν πάλι την παραλληλίζουμε με τα εν Ελλάδι συμβαίνοντα, μόνο ένα Θεέ και Κύριε μπορώ να αναφωνήσω. Αυτό μας έλειπε να δούμε καμιά Τερουάν να τρέχει έξαλλη μπροστά από τα πλήθη που βαδίζουν κατά του γνωστού "μπουρδέλου"... Σήμερα αντί σύμπηξης οχλοκρατικών μετώπων όπου θα μπορούσαμε να δούμε πιασμένους χέρι-χέρι τον Αλαβάνο με τον Οικονόμου ή το Λαφαζάνη με τη Σακοράφα (σκάω στα γέλια με την ιδέα) έχουμε ανάγκη από πολύ σοβαρότερες πολιτικές και κοινωνικές συμπεριφορές… Χρειαζόμαστε (όπως εύστοχα λέει η Βάσω Κιντή) έναν ορίζοντα κοινής ευθύνης, αλληλεγγύης και εγκαρτέρησης, περισυλλογής, κοινού σχεδιασμού και πορείας. Ο ορίζοντας αυτός είναι συγχρόνως ο όρος για να διαχειριστούμε τις τύχες µας εμείς, εδώ, σήμερα. Δεν θα µας σώσει ούτε ο Θεός ούτε η µούµια του πατερούλη Στάλιν. Ούτε και άγονοι συναισθηματισμοί, θα έλεγα εγώ. Δεν θα µας σώσει ούτε η τυφλή ιδιοτέλεια που µας οδηγεί στον γκρεμό και µας σκορπίζει στους πέντε ανέμους. Βλέπε για παράδειγμα τις γελοιότητες Σαμαρά, την τακτική του ΚΚΕ ή τα ατέλειωτα «όχι» των «ΓεΣΕεΑΔεΔυτών». Από τη σημερινή συμφορά του καταναγκαστικού μνημονίου θα βγούμε αν οργανώσουμε τη ζωή µας µε όρους πραγματικούς, µε όρους κοινότητας, σε ένα διεθνές περιβάλλον που το συγκροτούν σύνθετοι και πολύπλοκοι δεσμοί και το οποίο δεν µπορούμε να αγνοήσουμε. Δεν µπορούµε να εκτοξευτούμε στο υπερπέραν ούτε να θυσιαστούμε στον βωμό ιδεοληψιών, αφαιρέσεων και αριθμών. Πραγματικοί άνθρωποι, µε πραγματικά προβλήματα, µε πραγματικά σχέδια και ανάγκες χρειάζονται τη στήριξη και την ελπίδα ότι θα µμπορέσουν να ζήσουν µε αξιοπρέπεια όσο βρίσκονται αυτοί και τα παιδιά τους εδώ στη γη. Η ζωή δεν είναι πρόβα για κάτι άλλο μελλοντικό. Πρέπει να δράσουμε τώρα… Άλλωστε γι' αυτό σαν ανθρώπινο είδος δεν φτιάξαμε τις οργανωμένες κοινωνίες και δεν επιδιδόμαστε στην τέχνη της πολιτικής; Η κυβέρνηση – παρά τα λάθη της (τα οποία και πρέπει να διορθώσει) - τόλμησε! Τώρα είναι η ώρα της αντιπολίτευσης (οργανωμένης και «ανοργάνωτης» να σοβαρευτεί…
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΌντως... ανεπανάληπτη ιστορική επέτειος! Αν ως τέτοια την θυμόμαστε, πάει καλά. Αν πάλι την παραλληλίζουμε με τα εν Ελλάδι συμβαίνοντα, μόνο ένα Θεέ και Κύριε μπορώ να αναφωνήσω. Αυτό μας έλειπε να δούμε καμιά Τερουάν να τρέχει έξαλλη μπροστά από τα πλήθη που βαδίζουν κατά του γνωστού "μπουρδέλου"... Σήμερα αντί σύμπηξης οχλοκρατικών μετώπων όπου θα μπορούσαμε να δούμε πιασμένους χέρι-χέρι τον Αλαβάνο με τον Οικονόμου ή το Λαφαζάνη με τη Σακοράφα (σκάω στα γέλια με την ιδέα) έχουμε ανάγκη από πολύ σοβαρότερες πολιτικές και κοινωνικές συμπεριφορές… Χρειαζόμαστε (όπως εύστοχα λέει η Βάσω Κιντή) έναν ορίζοντα κοινής ευθύνης, αλληλεγγύης και εγκαρτέρησης, περισυλλογής, κοινού σχεδιασμού και πορείας. Ο ορίζοντας αυτός είναι συγχρόνως ο όρος για να διαχειριστούμε τις τύχες µας εμείς, εδώ, σήμερα. Δεν θα µας σώσει ούτε ο Θεός ούτε η µούµια του πατερούλη Στάλιν. Ούτε και άγονοι συναισθηματισμοί, θα έλεγα εγώ. Δεν θα µας σώσει ούτε η τυφλή ιδιοτέλεια που µας οδηγεί στον γκρεμό και µας σκορπίζει στους πέντε ανέμους. Βλέπε για παράδειγμα τις γελοιότητες Σαμαρά, την τακτική του ΚΚΕ ή τα ατέλειωτα «όχι» των «ΓεΣΕεΑΔεΔυτών». Από τη σημερινή συμφορά του καταναγκαστικού μνημονίου θα βγούμε αν οργανώσουμε τη ζωή µας µε όρους πραγματικούς, µε όρους κοινότητας, σε ένα διεθνές περιβάλλον που το συγκροτούν σύνθετοι και πολύπλοκοι δεσμοί και το οποίο δεν µπορούμε να αγνοήσουμε. Δεν µπορούµε να εκτοξευτούμε στο υπερπέραν ούτε να θυσιαστούμε στον βωμό ιδεοληψιών, αφαιρέσεων και αριθμών. Πραγματικοί άνθρωποι, µε πραγματικά προβλήματα, µε πραγματικά σχέδια και ανάγκες χρειάζονται τη στήριξη και την ελπίδα ότι θα µμπορέσουν να ζήσουν µε αξιοπρέπεια όσο βρίσκονται αυτοί και τα παιδιά τους εδώ στη γη. Η ζωή δεν είναι πρόβα για κάτι άλλο μελλοντικό. Πρέπει να δράσουμε τώρα… Άλλωστε γι' αυτό σαν ανθρώπινο είδος δεν φτιάξαμε τις οργανωμένες κοινωνίες και δεν επιδιδόμαστε στην τέχνη της πολιτικής; Η κυβέρνηση – παρά τα λάθη της (τα οποία και πρέπει να διορθώσει) - τόλμησε! Τώρα είναι η ώρα της αντιπολίτευσης (οργανωμένης και «ανοργάνωτης» να σοβαρευτεί…
ΑπάντησηΔιαγραφή