Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

Μπουρδέλα τα μνημεία, γαμηστρώνες τα μουσεία!



Από τον ΣΤΕΦΑΝΟ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟ

Αν και ως δημοσιογράφος δεν συνηθίζω να χρησιμοποιώ λέξεις και εκφράσεις που για κάποιους θεωρούνται χυδαίες, δυστυχώς δεν έχω άλλο τρόπο για να περιγράψω τη lifestyle χυδαιότητα της ντόπιας Ολιγαρχίας, που κάνει μπουρδέλα τα μνημεία και γαμηστρώνες τα μουσεία!
Μίας ανεθνικής, αφασικής και αντιλαϊκής κοινωνικής ομάδας βλαχομπαρόκ νεόπλουτων, που νομίζουν ότι μπορούν να κουβαλούν τις Τσέχες πουτάνες τους επί του θωρηκτού Αβέρωφ για να... διανθίσουν τους γάμους τους και όταν μας κάνουν τον... κόπο να υπηρετήσουν την πατρίδα, βισματομένοι σε κάποια υπηρεσία πλησίον της οικίας τους (καλή ώρα Πολεμικό Μουσείο), να τη μετατρέπουν σε γαμηστρώνα φιλοξενίας επώνυμης πορνοστάρ! Και όλα αυτά τα κάνουν ξεδιάντροπα την ώρα που οι Έλληνες πολίτες μετρέπονται, από τους εκσυγχρονιστές Υπουργούς του Γιώργου Παπανδρέου, σε δουλοπάροικους του ΔΝΤ.
Όλος αυτός ο κωλοπαιδισμός φανερώνει το αληθινό πρόσωπο και τη νοοτροπία της Ολιγαρχίας! Αναίσθητα ρεμάλια, πλουτολάτρες ηδονοθήρες, βαμπίρ του αίματος του λαού, κάνουν τα πάντα για να προκαλούν και να διογκώνουν τη λαϊκή οργή, με τη σιγουριά μάλλον ότι θα προλάβουν να φτάσουν σε κάποιο αεροδρόμιο σαν ο εξαγριωμένος ελληνικός λαός τους πάρει στο κυνήγι!
Αντί να κλειστούν τρομαγμένοι στις βίλες τους και να κάνουν τις πάπιες, μήπως και περάσουν απαρατήρητοι την ώρα της μεγάλης μπόρας, του μεγάλου ξεσπάσματος, αυτοί συνεχίζουν απτόητοι το ίδιο γλέντι που εδώ και δεκαετίες ασταμάτητα κάνουν εις βάρος του λαού και της πατρίδας.
Γνήσιοι γόνοι των πατεράδων τους, που τους μεγάλωσαν "διδάσκοντάς" τους ότι ο λαός είναι για να τον αρμέγουν και να τον περιφρονούν, δεν κάνουν τίποτα διαφορετικό από όσα έμαθαν στα "ακριβά" τους σχολεία και στους "κύκλους της καλής κοινωνίας" που κοινωνικοποιήθηκαν. Δηλαδή, να κάνουν ό,τι γουστάρουν και να μη δίνουν λογαριασμό σε κανέναν, να μην υπολογίζουν νόμο κανένα!
Κανείς δεν τους είπε όμως, ότι έρχεται πάντα μια εποχή στην ιστορία, που αυτοί οι ολίγοι, οι "υπεράνω όλων", δίνουν επιτέλους λόγο στο λαό! Και αυτή η εποχή, σε όσους δεν το έχουν πάρει ακόμα είδηση, έφτασε! Είναι εδώ!
Προεκλογικώς στήριξα με όλες μου τις δυνάμεις το ΠΑΣΟΚ γιατί τόσο στο πολιτικό του πλαίσιο, όσο και στο προεκλογικό του πρόγραμμα, υποσχόταν μια κοινωνία Δικαιοσύνης και μια πολιτεία Αρετής! Εννέα μήνες μετά, η κοινωνική Δικαιοσύνη πήγε στα σκουπίδια και η πολιτική Αρετή ακόμα αναζητείται!
Στήριξα ΠΑΣΟΚ, διότι θεώρησα ότι εάν πολιτευόταν σύμφωνα προς τις εξαγγελίες του, θα αναχαίτιζε την κοινωνική έκρηξη - επανάσταση που πλησιάζει και έτσι ο λαός μας θα εισερχόταν ειρηνικά στη νέα μεταπολίτευση. Δυστυχώς, βλέπω, ότι τα πάντα και οι πάντες ωθούν το λαό σε εξέγερση! Οι πάντες και τα πάντα ωθούν το λαό στα άκρα και πλέον καμιά ευθύνη δεν θα έχει ο λαός!
Για όσα πρόκειται να συμβούν σε αυτόν τον τόπο από εδώ και πέρα, την αποκλειστική ευθύνη θα έχουν η κυβέρνηση και οι Ολιγάρχες!
Αυτό διδάσκει η ιστορία και η ιστορία επαναλαμβάνεται!...

4 σχόλια:

  1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολιτικός εξοστρακισμό σε κάθε επίορκο πολιτικό. Να οδηγηθούν στην πολιτική αφάνεια όλοι οι υποκριτές, οι προσκυνημένοι και οι ανθέλληνες πολιτικοί που εξαπάτησαν, καταλήστεψαν και σπίλωσαν το λαό και τις ιστορικές του μνήμες. Ίσως η δημιουργία κάποιου φορέα που να έχει ως στόχο την δημιουργία ενός πολιτικού καιάδα για όλους τους προδότες εντός και εκτός βουλής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ―Πάρ' ένα σβώλο, Mήτρο,
    και διώξ' εκείνα τα σκυλιά, που μου χαλούν το φύτρο.
    O χερουλάτης έφαγε τ' άχαρα δάχτυλά μου
    και στην αλετροπόδα μου ελυώσαν τα ήπατά μου.
    Δυό μήνες έρρεψα εδεδώ, εσάπισα στη νώπη
    μ' αρρώστια, με γεράματα! Bάσανα, νήστεια, κόποι
    γι' αυτό το έρμο το ψωμί! Kαι τώρα που προβαίνει
    σγουρό, χολάτο από τη γη, που πριν το φαν χορταίνει
    τα λιμασμένα μου παιδιά, να το πατούν εμπρός μου
    με τόση απίστευτη απονιά οι δυνατοί του κόσμου!...
    Eξέχασες και δε μ' ακούς;... εσένα κράζω, Mήτρο,
    διώξε, σου λέγω, τα σκυλιά, που μου χαλούν το φύτρο...

    ―Eίναι του Pήγα, δεν κοτώ... Γιά κύτταξ' εκεί πέρα
    να ιδής· τί θρως που γίνεται, τί χλαλοή, πατέρα!

    ―Tί Pήγας, τί Pηγόπουλα! Eίν' ο καινούριος κύρης,
    που πλάκωσε με ξένο βιό να γένη νοικοκύρης.
    Παληόφραγκοι, που πέφτουνε σαν όρνια στα ψοφίμια,
    εκείνοι πάντα κυνηγοί και πάντα εμείς αγρίμια.
    Kαι συ τους τρέμεις, βούβαλε! Παιδί μες στη φωτιά σου,
    που τρίβεις στουρναρόπετρα μ' αυτά τα δάχτυλά σου,
    πώχεις τετράδιπλα νεφρά και ριζιμιό στα στήθια,
    τους βλέπεις και σε σκιάζουνε! O δούλος, είν' αλήθεια,
    λίπο ποτάζει μοναχά, ψυχή κ' αίμα δεν έχει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή