Η μιζέρια των "νοικοκυραίων"
και το μεγαλείο των ελεύθερων ανθρώπων!
Από τον ΣΤΕΦΑΝΟ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟ
150.000 νέους ανέργους Έλληνες θα δημιουργήσει η κρίση-ύφεση της ολιγαρχίας μέχρι το τέλος του 2009! Πολίτες απ' όλες τις ηλικίες και απ' όλα τα κοινωνικά στρώματα θα μείνουν στο δρόμο!
Και όμως, μπροστά στην ανάγκη επιβίωσης να γίνει κάτι ΤΩΡΑ, να δoθούν λύσεις ΤΩΡΑ, να προλάβουμε τη συμφορά ΤΩΡΑ, το νεοφιλελεύθερο σύστημα σφυράει αδιάφορα!
Εντελώς απορρυθμισμένο (το αυτορυθμιζόμενο -sic-) αντιμετωπίζει με αλαζονική ύβρη το "κακό" που προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί, μιλώντας για "λάθη" (που δεν πληρώνει όμως κανείς) και "οχυρωμένο" στις επαύλεις του, αποθησαυρισμένο στις offshore εταιρείες του, απορεί για μια ακόμη φορά (ως άλλη Αντουανέττα) "αφού ο λαός δεν έχει ψωμί να φάει, γιατί δεν τρώει παντεσπάνι;".
Αυτή τους η σιγουριά, ότι θα περάσουν την κρίση -λες και πρόκειται για καλοκαιρινή μπόρα- αδιάβροχα, δεν είναι αφελής! Έχουν τους δουλοπάροικούς τους να τους "φυλάνε", τους "νοικοκυραίους"! Αυτή την κοινωνική τάξη που είναι "ανάμεσα", που δεν έχει ποτέ αρκετά για να κάνει κάτι σπουδαίο αλλά έχει τόσα όσα για να μην κάνει και τίποτα!
Είναι αυτοί που τη βγάζουν στους καναπέδες ψυχαγωγούμενοι με τηλε-σκουπίδια, που ενημερώνονται από μονοθεματικά δελτία του ΤΡΟΜΟΥ, που σπουδάζουν τα παιδιά τους χωρίς να τα "παιδεύσουν", που επιθυμούν διακαώς την "ασφάλεια" με διορισμό στο δημόσιο. Που θέλουν να τους φυλά ο μπάτσος κάτω από το σπίτι τους, που κάνουν "δημόσιες σχέσεις" με τα αφεντικά τους (και δεν πειράζει αν ο κύριος Δελημήτσος μας... γλυκοκοιτάει και τη γυναίκα, αρκεί που μας κάλεσε στο πάρτι του). Είναι οι ίδιοι, που παίρνουν το ψηφοδέλτιο από το βουλευτή τους, που ξημεροβραδιάζονται σε προθαλάμους για ρουσφέτια, που συμβουλεύουν τις κόρες τους να βρουν "καλό γαμπρό" (όπου το κάλλος, δεν πειράζει αν είναι κάλος αρκεί να έχει καταθέσεις), "που γλείφουν προς τα πάνω και κλοτσάνε προς τα κάτω", όπως έχει πει εύστοχα και ο Γιώργος Α. Παπανδρέου.
Ψηφίζουν δεξιά, αλλά ανάβουν και κεριά στην εικόνα του προηγούμενου καταλληλότερου, σαν νιώσουν... εκσυγχρονισμένοι! Μιμούνται τα αφεντικά τους, σαν καλοντυμένοι υπηρέτες με βρόμικα εσώρουχα και μαθαίνουν καλούς τρόπους όχι ως ομοτράπεζοι, αλλά ως σερβιτόροι... τους αρκεί όμως αυτό για να παινεύονται! Μίζεροι, προσκυνημένοι, δούλοι κατά συνείδηση, φοβούνται θεό, φοβούνται ανθρώπους, φοβούνται να πιουν καφέ στα Εξάρχεια, τον πίνουν ρεφενέ στο Κολωνάκι!
Οι "νοικοκυραίοι" είναι η μεγάλη δεξαμενή ψήφων της Ν.Δ. Τα τελευταία 14 χρόνια έγιναν και δεξαμενή του ΠΑΣΟΚ! Διότι, ας μην ξεχνάμε, ο εκσυγχρονισμός αποσκοπούσε στο... νοικοκύρεμα της χώρας! Η "νοικοκυραίοι" είναι δεξιοί και στην καλύτερη εκδοχή τους κεντρώοι! Είναι οι περισσότεροι, είναι η ποσότητα που συνήθως δεν έχει καμία σχέση με την ποιότητα! Είναι νοοτροπία, απολίτικη, ιδιωτεύουσα, και θαυμάζει όσους μιλούν την... καθαρεύουσα! Είναι ετεροπροσδιοριζόμενοι και κομματόσκυλα! Είναι εκείνοι που βάζουν το συμφέρον του κάθε κόμματος πάνω από της πατρίδας (αυτό σημαίνει το "κομματόσκυλο", και όχι όποιος είναι συνειδητά ενεργό μέλος σε κάποιο κόμμα)! Το μόνο που τους νοιάζει είναι η πάρτη τους και ας πεθαίνει ο δίπλα...
Πολίτες πάντως δεν είναι, διότι ούτε άποψη έχουν, ούτε από αυτοπροσδιορισμό κατέχουν, αλλά μπαίνουν στην πολιτική για το ιδιωτικό τους "βόλεμα" και ο αγαπημένος τους διορισμός είναι μπάτσος! Γιατί ως τέτοιοι μπορεί να ρίξουν και καμιά σφαλιάρα! (Στην αρχαία Δημοκρατία μας, οι ελεύθεροι πολίτες αρνούνταν να γίνουν μπάτσοι, γι' αυτό και τα ΜΑΤ της εποχής τα επάνδρωναν 4.000 δούλοι Σκύθες τοξότες).
Είναι χειροκροτητές, είναι πεινάλες, είναι κομπλεξικοί και ο ερωτισμός τους εκδηλώνεται στις αργίες! Δεν ζουν το σήμερα γιατί φοβούνται το αύριο και πάντα ζυγίζουν τους συνανθρώπους τους με κριτήριο τι θα κερδίσουν και όχι εάν θα ωφεληθούν! Επίσης δεν λένε ποτέ τη γνώμη τους, συμφωνούν με τους άλλους!
Αλλά πάντα έτσι ήταν οι άνθρωποι...
Υπάρχει όμως και μία άλλη κοινωνική ομάδα: οι εραστές της ελευθερίας! Εκείνοι που αναζητούν την ευτυχία και όχι το "βόλεμα". Που μπαίνουν στην πολιτική για να υπηρετήσουν το κοινό όφελος, που αμφισβητούν τους ινστρούκτορες με λογικά επιχειρήματα, που πειθαρχούν μόνο στις κομματικές γραμμές που έχουν συνδιαμορφώσει! Είναι αριστεροί, ανεξάρτητα σε ποιο "ρεύμα" επιλέγουν να ενταχθούν και δεν τους νοιάζει αν... μπάζει! Ατρόμητοι αντιμετωπίζουν την καθημερινότητα και τη ζουν στην κάθε της στιγμή! Δεν φοβούνται τίποτα, δεν ελπίζουν σε τίποτα, είναι ελεύθεροι. Ο ερωτισμός τους διαρκής, τις αργίες ίσως και να ξεκουράζονται! Αν και από τις αργίες προτιμούν τις απεργίες!
Σπάνια χτυπάνε παλαμάκια, προτιμούν να υψώνουν γροθιές. Κάνουν φίλους εκεί που συναντιέται ο αμοιβαίος σεβασμός και στα παιδιά τους δίνουν Αγωγή, Παιδεία και ανατροφή που απαγορεύει να γυρνάς και το άλλο μάγουλο! Περιφρονούν την ασφάλεια, λες και έχει κανείς μας συμβόλαιο με την... αθανασία!΄
Αποφεύγουν το δημόσιο, όχι γιατί δεν θέλουν να υπηρετήσουν τον δήμο (τους πολίτες), αλλά γιατί θεωρούν ότι ήδη είναι αρκετοί εκεί μέσα... Έχουν εργοδότες και όχι αφεντικά, στα καλέσματα είναι ομοτράπεζοι και λένε πάντα τη γνώμη τους! Δεν περιμένουν σωτήρες, δεν αναμένουν μεσσίες! Φτιάχνουν τη ζωή τους μόνοι τους, απέναντι στον ΤΡΟΜΟ των media μιμούνται τον Αριστοφάνη! Στην ειρωνεία απαντούν με σκωπτικότητα, στην παραπληροφόρηση με βιβλιογραφία. Ακολουθούν ιδέες και όχι ανθρώπους, πειθαρχούν στους νόμους της άμεσης Δημοκρατίας, της Φύσης και της Λογικής και όχι στα νομοθετήματα της διαπλοκής ή στις βουλές των αρχόντων!
Οι άλλοι τους θαυμάζουν, τους φθονούν, τους φοβούνται! Μιλούν για Δικαιοσύνη και Αρετή και περιφρονούν την πλουτολατρία ως αρρώστια της ψυχής (όπως έλεγε και ο Πλούταρχος).
Αν και λιγότεροι, δεν είναι λίγοι! Και πληθαίνουν ανησυχητικά όταν κορυφώνεται η αλαζονεία της ολιγαρχίας... Δεν τρώνε το παραμύθι ότι "άλλαξαν οι καιροί", ξέρουν ότι η ιστορία της ανθρωπότητας είναι μια διαρκής παλινδρόμηση (Νίκος Γκάτσος).
Είναι αυτοί που αλλάζουν την ιστορία, είναι αυτοί που πάνε την ανθρωπότητα λίγο μπροστά! Είναι αυτοί που ατάραχοι μπαίνουν μπροστά στους αγώνες, είναι αυτοί που αναδεικνύονται μέσα από αγώνες και όχι από στημένες ψηφοφορίες με "κουκιά". Είναι αυτοί που στις αναλαμπές της ιστορίας αναλαμβάνουν την Αρχή και τότε θριαμβεύει η Δικαιοσύνη και η Αρετή! Είναι οι ίδιοι που οι "νοικουραίοι", ως χυδαίος όχλος, τους χειροκροτούν από φόβο και τους κρεμάνε με ανακούφιση. Μα, αν τύχει και ζήσει κανείς στις ημέρες τους, τότε θα το θυμάται μια ολόκληρη ζωή και πλέον οι ημέρες τους είναι πιο κοντά από ποτέ.
Στην τελευταία απόπειρα που θα κάνει ο σάπιος κόσμος να σηκωθεί, εκείνοι θα είναι εκεί απέναντί του, όπως και αμέτρητες φορές στο παρελθόν και ως άλλον πύθωνα να τον φονεύσουν!
Η ανθρωπότητα δεν έχει πολλές επιλογές: Ή θα υποταχθεί, ή θα απελευθερωθεί, ή θα ματώσει με αβέβαιο αποτέλεσμα. Αλλά αυτή είναι η ιστορία των ανθρώπων! Να την ξορκίζουμε δεν ωφελεί, ας την αποδεχθούμε και ας προετοιμαστούμε...
