Από τον ΣΤΕΦΑΝΟ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟ
Μία παράγραφος ειλικρίνειας, από το άρθρο της συντρόφισσας Π. Μπόγδου Μια Δευτέρα Πρωί........., με έκανε να σταθώ και να σκεφθώ. Γράφει με αφορμή την πορεία του Πολυτεχνείου: "Την ίδια παράσταση θα δώσουμε και φέτος και αμέσως μετά, με σκυμμένο το κεφάλι, θα συνεχίσουμε να βάζουμε την υπογραφή μας στις συμβάσεις της ντροπής και της ανασφάλιστης εργασίας. Πειθήνιοι εργάτες των 400 ευρώ, εγκλωβισμένοι σε δουλειές που δεν μας ταιριάζουν, να οδηγούμαστε σταδιακά από την εργασία στη δουλεία". Και αλήθεια, πόσο δίκιο έχει...
Εξαθλιωμένοι στις άθλιες δουλείες των μισθών πείνας και αναξιοπρέπειας, πόσο ακόμη θα αντέξουμε; Οι άνεργοι του νεοφιλελευθερισμού πόσο ακόμα θα συναντούν κλειστές πόρτες; Σε κάποιο καιρό, όχι μακρινό, τα επιδόματα ανεργίας θα λήξουν, οι αποζημιώσεις θα εξανεμιστούν! Μέχρι τότε η σοσιαλιστική κυβέρνηση πρέπει να έχει βρει λύσεις, πρέπει να έχει δημιουργήσει θέσεις εργασίας!
Εξαθλιωμένοι στις άθλιες δουλείες των μισθών πείνας και αναξιοπρέπειας, πόσο ακόμη θα αντέξουμε; Οι άνεργοι του νεοφιλελευθερισμού πόσο ακόμα θα συναντούν κλειστές πόρτες; Σε κάποιο καιρό, όχι μακρινό, τα επιδόματα ανεργίας θα λήξουν, οι αποζημιώσεις θα εξανεμιστούν! Μέχρι τότε η σοσιαλιστική κυβέρνηση πρέπει να έχει βρει λύσεις, πρέπει να έχει δημιουργήσει θέσεις εργασίας!
Γιατί, αλλιώς, αυτή η κατάσταση που περιγράφει η συντρόφισσα στο άρθρο της θα βρει τους κινηματικούς ηγέτες που της ταιριάζουν, θα αυτοοργανωθεί και θα απαιτήσει όχι μόνο πολιτική λύση αλλά και μία νέα μεταπολίτευση!
Η αλήθεια είναι ότι το γράψαμε και το υπερασπιστήκαμε και ακόμα το λέμε, ότι αυτή η κυβέρνηση που υποστηρίζεται από το ΠΑΣΟΚ είναι η τελευταία ελπίδα της Ελλάδας! Τώρα όμως βλέπω τα πράγματα και λίγο παραπέρα! Και μπορώ να πω, ότι η νυν κυβέρνηση είναι μάλλον η τελευταία ελπίδα του πολιτειακού μας συστήματος όπως το γνωρίζουμε. Εάν η κυβέρνηση αυτή αποτύχει θα απελευθερωθούν δυνάμεις άγνωστες μέχρι τώρα, αλλά γνωστές μέσα από την ιστορία. Για χάρη της κοινωνικής ειρήνης η κυβέρνηση πρέπει να πετύχει! Δεν έχει χρόνο, δεν έχει καιρό!
a re stefane xairomai pou enas akoma anthrwpos katalabainei oti einai i teleutaia eukairia auti kai anikei sto pasok...ean apotixei etoimasteite gia alles epoxes...pou kinountai girw sti dekaetia tou60-70'.xeri-xeri meta pame,me katalavainete etsi?eidate pws anevainoun ta pososta tou?15 vouleutes exei sto ellhniko koinovoulio...panos giakoumidis.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚάποτε ήταν δυο χωριά. Κατασκεύαζαν τσεκούρια και τα πουλούσαν στη πόλη. Άρχισε το ξύλο. Εν τέλει το χωριό Α "νίκησε" το Β, αλλά με σοβαρές απώλειες. Είδαν και τα δυο χωριά οτι με το ξύλο δεν γίνεται τίποτα και αποφάσισαν το εξής:
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο χωριό Α θα έφτιαχνε τις λάμες των τσεκουριών.
Το Β, τα στυλιάρια.
Όμως, το Α έφτιαχνε ΚΑΙ τα στυλιάρια για τα δικά του τσεκούρια, ενώ το Β, αγόραζε τις λάμες από το Α.
Εν τω προκειμένω, η Γέρμανία π.χ. διαθέτει ισχυρή βαριά βιομηχανία.
Η Ελλάς, ισχυρή τουριστική βιομηχανία.
Όμως, στη Γερμανία υπάρχουν και ξενοδοχεία, και μουσεία, και -εν γένει- τουριστική βιομηχανία.
Στη δε Ελλάδα, δεν υπάρχει έστω και μία εταιρία να ανταγωνίζεται, όχι την BMW στο Αννόβερο αλλά την VW στην Αθήνα.
Σε γενικές γραμμές στην ελλάδα "δουλεύουν" 4-5 τομείς (δλδ, απλώς υπάρχουν) και οι υπόλοιποι είναι ανύπαρκτοι. Και τούτο συμβαίνει διότι έτσι επιθυμεί το ελληνικό κράτος.
Αυτό πρέπει να αλλάξει στην επόμενη τετραετία.
Και πρέπει να αλλάξει με την εντονότατη αρωγή και πρωτοβουλία του κράτους διότι οι άνθρωποι έχουν χάσει την πίστη τους από καιρό και δικαιολογημένα στο κράτος.
Γνωρίζω πως αυτό που ζητώ φαντάζει αδύνατο. Όμως, κατα τη γνώμη μου είναι η μία από τις δύο λύσεις (η άλλη αφορά τη παιδεία) για την εκλογίκευση της ζωής σε αυτή τη χώρα.
Και πρέπει εμείς να μην αποφασίζουμε βιαστικά για το αν είναι εφικτό κάτι ή όχι, αλλά να σκεφτόμαστε το ΠΩΣ μπορεί να γίνει εφικτό.
Η ιστορία έχει διδάξει και μάλιστα η νεότερη μας ιστορία (δες σχετικά την επανάσταση του 1909 και την έλευση του Βενιζέλου στην Αθήνα), ότι τίποτα δεν είναι ανέφικτο! Η γνώση εκείνης της ιστορικής περιόδου, του 1909, μας λέει ότι η μικρή Ελλάδα μπόρεσε μέσα σε 10 μόλις χρόνια να γίνει μια μεγάλη περιφερειακή δύναμη! Η ίδια χώρα που για τον παλαιοκομματικό κόσμο της εποχής, όπως και σήμερα, έπρεπε να σιωπαίνει και να συμμορφώνεται με τας υποδειξεις των Μεγάλων Δυνάμεων! Ένας Βενιζέλος στάθηκε αρκετός για να το ανατρέψει όλο αυτό!
ΑπάντησηΔιαγραφήΩστόσο, αργότερα ακολούθησε η υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων μας, οι λάθος επιλογές και η αλαζονεία που μας οδήγησαν στο 1922, το οποίο όμως θα μπορούσαμε να το είχαμε αποφύγει εάν δεν ειχαμε μεθύσει από τη ψευδαίσθηση της υπερδύναμης που ακόμα δεν είχαμε γίνει...