Ο Πλούταρχος (50-120 μ.Χ.) δεν είναι τυχαία ο αγαπημένος μου φιλόσοφος! Ο λόγος του σύγχρονος όχι μόνο στα χρόνια του, αλλά και στα δικά μας, διδάσκει πάντα με εύκολο και κατανοητό τρόπο και αποδεικνύει το αξίωμα, ότι ούτε οι άνθρωποι αλλάζουν, ούτε οι εποχές...
Ανατρέχοντας στο έργο του "Πολιτικά Παραγγέλματα" απομόνωσα κάποια ενδιαφέροντα αποσπάσματα όχι μόνο για τους πολιτικούς ή πολιτευόμενους, αλλά για όλους θα έλεγα που επιθυμούν να ασχολούνται ενεργά με την πολιτική!
1) Αναφέρει, ότι όποιος επιθυμεί να ασχοληθεί με την πολιτική, πρέπει να έχει ως "προαίρεση" (κίνητρο θα λέγαμε σήμερα), "κρίση και λόγο και όχι απλή παρόρμηση που οφείλεται σε μάταιες αντιλήψεις, σε φιλόνικη διάθεση ή σε έλλειψη άλλων δραστηριοτήτων".
2) Επισημαίνει, ότι "...δεν πρέπει να εισέρχεται κάποιος στη δημόσια ζωή για να εργαστεί και να κερδίσει χρήματα (...), ούτε πάλι σαν να καταλήφθηκε ξαφνικά από πάθος. (...) ...αλλά να κατεβαίνουν σε αυτή, μετά από προπαρασκευή και λογική σκέψη για να έχουν επιτυχία στο χειρισμό των υποθέσεων και να μη δυσκολεύονται από τίποτα, καθώς σκοπό των πράξεών τους θα έχουν το καλό καθαυτό και τίποτε άλλο".
3) Οι πολιτευόμενοι πρέπει, "...να στραφούν προς την κατανόηση του χαρακτήρα των πολιτών, ο οποίος προπάντων εμφανίζεται ως κράμα των ατομικών χαρακτήρων και είναι ισχυρός. Το να προσπαθήσει πάντως εξ αρχής ο πολιτικός να διαμορφώσει τον χαρακτήρα και να μεταβάλλει τη φύση του λαού δεν είναι εύκολο ούτε ασφαλές, αλλά απαιτεί πολύ χρόνο και μεγάλη δύναμη".
4) "Οι αυλοκόλακες μιμούμενοι τη φωνή των βασιλέων και εξομοιούμενοι με εκείνους, καταφέρνουν να τους πλησιάσουν και να τους προσεγγίσουν απατηλά όσο γίνεται περισσότερο. για τον πολιτικό όμως είναι ανάρμοστο να μιμείται τη συμπεριφορά (τον χαρακτήρα) του λαού, αλλά πρέπει να την καταλαβαίνει και να χρησιμοποιεί απέναντι σε κάθε άνθρωπο τους τρόπους με τους οποίους μπορεί να τον θέσει υπό τον έλεγχό του. Η άγνοια των χαρακτήρων προκαλεί, όπως ξέρουμε, και στις πολιτείες σφάλματα και αποτυχίες...".
5) "Όταν ο πολιτικός αποκτήσει πλέον δύναμη και κερδίσει την εμπιστοσύνη του λαού, πρέπει να προσπαθήσει να ρυθμίσει τον χαρακτήρα των πολιτών, οδηγώντας τους προς το καλύτερο με ηρεμία και μεταχειριζομενός τους με πραότητα, διότι η αλλαγή των πολλών είναι δύσκολη".
6) "Οι πολιτικοί άνδρες, πράγματι, δεν λογοδοτούν μόνο για τους δημόσιους λόγους και για τις δημόσιες πράξεις τους, αλλά ακόμα και το δείπνο τους, το κρεβάτι τους, ο γάμος τους, οι διασκεδάσεις τους και όλες οι σοβαρές δραστηριότητές τους εξετάζονται με περιέργεια από τους ανθρώπους".
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου